Κυριακή, 16 Μαΐου 2010

Μια δεύτερη ανάγνωση

.
Καλή η οικονομική συνεργασία, καλά τα μνημόνια, ακόμα καλύτερη η συμφωνία για την επαναπροώθηση των μεταναστών προς την Τουρκία (μένει να δούμε αν και κατά πόσο θα τηρηθεί). Ωστόσο, κάποιες δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού, όπως αυτές παρατίθενται στο άρθρο «Παραινέσεις Ερντογάν προς τα ελληνικά ΜΜΕ» (Ναυτεμπορική, 15/5/2010) νομίζω ότι χρήζουν μιας δεύτερης ανάγνωσης.

Αντιγράφω τα επίμαχα σημεία και προσθέτω τα δικά μου σχόλια. Θα μ’ ενδιέφερε πολύ να δω και τις δικές σας απόψεις.

Να προβάλλουν τη θετική εικόνα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και να μην αναπαράγουν μόνο ειδήσεις για παραβιάσεις του εναερίου χώρου, προέτρεψε τους Έλληνες δημοσιογράφους ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν.

Ποια ακριβώς είναι η θετική εικόνα; Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι η συνάντηση των δύο προηγούμενων ημερών θεμελίωσε μια νέα θετική βάση στις διμερείς σχέσεις, πριν από αυτή τη συνάντηση πού μπορούσε να αναζητηθεί θετική βάση; Και, εν πάση περιπτώσει, το πρόβλημα είναι το πώς αντιδρούν τα ελληνικά ΜΜΕ στις παραβιάσεις ή το πρόβλημα είναι οι παραβιάσεις; Αλλά αν το πρόβλημα είναι οι παραβιάσεις και ο εντολέας τους απευθύνει μομφές για κακή επικοινωνιακή διαχείριση του προβλήματος, αυτό ονομάζεται υπεκφυγή. Και εκείνος καλώς υπεξέφυγε, ως ικανός διπλωμάτης που προωθεί τα συμφέροντα της χώρας του, από τη δική μας πλευρά, όμως, γιατί δεν τόλμησε κάποιος, ένας, οποιοσδήποτε, πολιτικός ή δημοσιογράφος, να επισημάνει την υπεκφυγή;

Όπως είπε, κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τους διευθυντές ελληνικών ΜΜΕ, «στα επτάμισι χρόνια, που είμαι πρωθυπουργός, δεν βομβάρδισα κάποια χώρα. Αν δεν είστε εσείς ήρεμοι, πώς θα μεταδώσετε σωστά τα μηνύματα, ώστε να υπάρχει ειρήνη στην περιοχή μας;»

Αυτό δεν είναι δα και φοβερό επιχείρημα. Κατ’ αρχάς, επτάμισι χρόνια δεν είναι τίποτα. Ο Χίτλερ ανέλαβε την εξουσία στη Γερμανία το 1933 και δεν βομβάρδισε κανέναν επί έξι χρόνια, ώσπου, το 1939, εισέβαλε στην Τσεχοσλοβακία και στην Πολωνία. Εξάλλου, αν ο Ερντογάν το είχε συνήθειο να βομβαρδίζει, μάλλον δεν θα είχε πραγματοποιηθεί αυτή η συνάντηση. Επιπλέον, κανένας δεν έχει βομβαρδίσει πριν βομβαρδίσει για πρώτη φορά, ή, διαφορετικά διατυπωμένο, για όλα υπάρχει η πρώτη φορά. Τέλος, όπως οι πάντες γνωρίζουν, και όπως ο ίδιος ο Ερντογάν αφήνει να εννοηθεί όποτε τον συμφέρει, το τουρκικό βαθύ κράτος, ο στρατός και λοιποί κεμαλικοί, δεν συμπλέει πάντα με την πολιτική Ερντογάν, αλλά συχνά εμφανίζεται ως αυτόνομος πόλος δράσεων και αντιδράσεων, με αποκορύφωμα την απόπειρα πραξικοπήματος στο πλαίσιο του σχεδίου «Βαριοπούλα». Συνοψίζοντας, ο Ερντογάν ζητάει από τα ελληνικά ΜΜΕ να λάβουν υπόψη τους τον πρότερο έντιμο βίο των μη βομβαρδισμών, ώστε να εμπιστευτούν όχι μόνο την κυβέρνησή του αλλά και το απρόβλεπτο κεμαλικό κατεστημένο και εφεξής να μιλάνε και να γράφουν γι’ αγάπες και λουλούδια. Μόνο. Επί της ουσίας, πάντως, οφείλω να ομολογήσω ότι η παραίνεση του Τούρκου πρωθυπουργού για ψυχραιμία έχει μια βάση, καθώς ενίοτε τα ελληνικά ΜΜΕ εκτροχιάζονται προς δραματοποίηση των γεγονότων, είτε για να πουλήσουν είτε γιατί έχουν λάβει γραμμή από την εκάστοτε κυβέρνηση να «γρασάρουν» την κοινή γνώμη, ώστε να εισδεχθεί με μεγαλύτερη συγκατάβαση τον λογαριασμό επικείμενης αγοράς πολεμικού εξοπλισμού.

Σύμφωνα με τον κ. Ερντογάν, «τα τουρκικά μαχητικά δεν απογειώνονται οπλισμένα, όπως τα ελληνικά μαχητικά». Εκτίμησε δε πως «αν εξαλείψουμε αυτή τη διαφορά, θα έχουμε κάνει ένα βήμα προς την ειρήνη».

Όπα, ρε φίλε, μισό, να μαζέψω τη σκέψη μου. Να απογειώνονται τα ελληνικά μαχητικά άοπλα; Να κάνουν τι; Βόλτα; Κούκου τζα; Μου φαίνεται ότι, προκειμένου να σηκωθούν άοπλα, καλύτερα να μη σηκωθούν καθόλου. Μήπως αυτό υπονοούσες εξαρχής; Πλάκα κάνεις; Ε, λοιπόν, όχι, φίλε! Όταν υπάρχει παραβίαση του εναέριου χώρου μου, απογειώνομαι πάνοπλος και έτοιμος για όλα. Δεν ξέρω τις προθέσεις σου. Θέλω, όμως, εσύ να ξέρεις καλά τις δικές μου. Αν επιθυμείς να παίξουμε ασφαλείς και ακίνδυνες αναχαιτίσεις, έλα να παίξουμε στο Wii, να μην καίμε και τόσα καύσιμα. Τι λες; Να σε περιμένω;

Κατά τα άλλα, χαρακτήρισε «ιστορική ημερομηνία» για τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας τη χθεσινή, καθώς, όπως είπε, «η πολιτική μας βούληση οδηγεί δύο γειτονικές χώρες στην αναβάθμιση των σχέσεών τους. Είμαστε τώρα δύο εταίροι».

Είμαστε, πράγματι; Μακάρι. Όμως, για ποιον ακριβώς λόγο μια χώρα που αυτή τη στιγμή υπερτερεί σε όλους τους αριθμούς που σχετίζονται με τη δημογραφία, τη στρατιωτική δύναμη και την οικονομία επιδιώκει συνεταιρισμό με μια αδύναμη και χρεοκοπημένη Ελλάδα; Στον επιχειρηματικό κόσμο η μόνη περίπτωση που μια υγιής επιχείρηση ενδιαφέρεται για μια χρεοκοπημένη είναι όταν θέλει να την εξαγοράσει και να την αφομοιώσει. Οπότε;

«Κάνουμε ένα νέο βήμα, γιατί θέλουμε να γίνει το Αιγαίο θάλασσα ειρήνης. Υπάρχουν φοβίες κι από τις δύο πλευρές, θα ξεπεραστούν όμως. Δώστε λίγο χρόνο σε εμάς και τους συνεργάτες μας», υπογράμμισε.

Θέλουμε να γίνει το Αιγαίο θάλασσα ειρήνης; Δηλαδή, θέλουμε εμείς και εσείς από κοινού; Δηλαδή, όχι μόνο εμείς, αλλά και εσείς. Δηλαδή, σας πέφτει λόγος. Κοινή υπόθεση το Αιγαίο. Κοινό πέλαγος. Υπάρχουν φοβίες και από τις δύο πλευρές. Του Αιγαίου. Φοβάστε κι εσείς, δηλαδή. Τι φοβάστε; Μήπως σας πάρουμε το Αιγαίο; Και πώς θα ακουγόταν άραγε, αν ο Έλλην πρωθυπουργός ΓΑΠ δήλωνε προς την Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ «Θέλουμε να γίνει η Βαυαρία περιοχή προόδου και ευημερίας»; Παράδειγμα λέω.

«Δεν έχουμε βλέψεις σε βάρος της χώρας σας. Είμαστε μια μεγάλη χώρα και έχουμε πολλά εδάφη να αξιοποιήσουμε», τόνισε σε άλλο σημείο της συζήτησης.

Αφού, ρε καρντάσια, είστε μεγάλη χώρα και έχετε πολλά εδάφη να αξιοποιήσετε, γιατί μας ζαλίζετε, δεκαετίες ολόκληρες; Αφού έχετε τόσα εδάφη να αξιοποιήσετε, γιατί εισβάλατε στην Κύπρο; Λάθη του παρελθόντος, θα μου πεις. Συγχωρεμένοι. Πάμε ξανά. Αφού έχετε τόσα εδάφη να αξιοποιήσετε, γιατί δεν φεύγετε επιτέλους απ’ την Κύπρο; Ε;

Για το Κυπριακό, δήλωσε πως «ο Έρογλου είχε διαφορετική στάση επί Ταλάτ, εμείς, όμως, ως εγγυήτριες χώρες πρέπει να διευκολύνουμε τη διαδικασία»… «Αν οι ηγέτες συμφωνήσουν μεταξύ τους, τότε δεν μας χρειάζονται», επεσήμανε.

Δηλαδή, να πιστέψουμε ότι οι Τουρκοκύπριοι αποφασίζουν μόνοι τους. Καμιά επιρροή από το τουρκικό κράτος. Καμιά συνεννόηση. Η τελευταία φορά που ο Ερντογάν μίλησε με τον Έρογλου ήταν στις 18 Απριλίου, όταν του τηλεφώνησε για να τον συγχαρεί για την εκλογή του. Αλήθεια σας λέω.

Ρομπέν

4 σχόλια:

Γιώργος είπε...

Καλημέρα

Διάβασα με προσοχή (όπως κάθε φορά) την ανάρτησή σου. Θα ήθελα να ξεκινήσω το σχολιασμό μου κάπως αλλιώς και μετά να συνεχίσω με την άποψή μου πάνω στα γραφόμενα.

Ας υποθέσουμε ότι η κίνηση του Παπανδρέου έγινε με καλή πρόθεση και με γνώμωνα την επίλυση των "προβλημάτων" που αντιμετωπίζουν αυτές οι δύο χώρες χρόνια τώρα. Είναι δυνατόν να καλείς τον Ερντογάν στην Ελλάδα, μερικές μέρες πριν την ημέρα μνήμης για την γενοκτονία των Ποντίων; από τις 365 μέρες του χρόνου που θα μπορούσες να έχεις κάνει αυτήν την κίνηση, διάλεξες την περίοδο που θα πονέσει περισσότερο; ας υποθέσουμε ότι εσύ δεν ήξερες και δεν πρόσεξες (γιατί καθ' ότι μεγαλωμένος στα Παρισια και στα Λονδίνα και εις τας Νέας Υόρκας, δεν έχεις συναίσθηση ζητημάτων όπως γενοκτονία Ποντίων, γενοκτονία Ελλήνων και τα συναφή). Οι συνεργάτες σου δεν σε ενημέρωσαν; για τι βαθμό ανικανότητας μιλάμε; γιατί αν δεν θεωρήσω ότι το άκαιρο της απόφασης είναι αποτέλεσμα ανικανότητας πρέπει μετά να καταφύγω σε συνομωσιολογίες για να το δικαιολογήσω.

Γενικά συμφωνώ απολύτως με τα γραφόμενά σου. Απλά θα ήθελα να προσθέσω τις σκέψεις μου για το πρώτο κομμάτι στο οποίο αναφέρεσαι. Πραγματικά, οι νουθεσίες που επιχειρεί ο Ερντογάν είναι ανεπίτρεπτες. Βγάζουν όμως και μια πικρή αλήθεια στην επιφάνεια. Γιατί τα ελληνικά ΜΜΕ αναπαράγουν με τόσο ζήλο τις παραβιάσεις ειδικά γι αυτό το χρονικό διάστημα; είναι απλή καιροσκοπία για νούμερα τηλεθέασης; είναι ένα πιο σκοτεινό παιχνίδι για τον εξαναγκασμό σε εξοπλισμούς, σε περίοδο που η χώρα έχει στενάξει από το χρέος; στα στατιστικά που βρήκα εδώ (και θεωρώ αξιόπιστα) http://www.ellinikos-stratos.com/aeroporia/anaxaitiseis_3.asp, οι παραβιάσεις/παραβάσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα (δηλαδή το 1/3 του έτους) ανέρχονται σε εκατοντάδες. Γιατί η ενημέρωση ασχολείται μόνο τώρα; επίσης δε γνωρίζω τίποτα για τα αντίστοιχα στατιστικά των δικών μας παραβιάσεων (που δυστυχώς πλέον κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι δεν γίνονται, αν και ίσως όχι σε τέτοιο βαθμό). Αμφιβάλλω για τη δική μας αγιοσύνη.

Γενικώς τα επιχειρήματα που παρουσιάζονται από τον κύριο Ερντογάν είναι αστεία (για να μην πω γελοία). Σχεδόν 10χρονου παιδιού. Και πραγματικά η χειραγώγηση που προσπαθεί να κάνει είναι κατακριτέα. Όμως οι Έλληνες έχουμε αποδείξει, ότι αυτό που βιώνουμε μας αξίζει και μαλιστα με το παραπάνω. Η δημοκρατία αποδεικνύει ότι είναι αξιοκρατική και ότι παίρνουμε ακριβώς αυτό που μας ταιριάζει. Στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι ψηφοφόροι έχουν επιλέξει πολιτικούς αρχηγούς τα τελευταία χρόνια που είναι ανίκανοι να αντιδράσουν σε παιδιάστικα επιχειρήματα.

Θα ήθελα να κλείσω με την παρατήρηση ότι ο κύριος Ερντογάν δουλεύει μια χαρά για τα συμφέροντα της χώρας του, και μάλιστα τη στιγμή που έχει να αντιμετωπίσει πολύ σοβαρότερα θέματα από τα δικά μας, στην προσπάθειά του να εντάξει τη χώρα του στην ΕΕ. Θέματα όπως οι γενοκτονίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όμως δουλεύει μεθοδικά για να αποκτησει το δικαίωμα στην Ευρώπη. Μπορεί να μην είναι το πρότυπο του πρωθυπουργού που θα θέλαμε για τη χώρα μας, αλλά μακάρι να είχαμε κάποιον έστω και τόσο ικανό. Μπορεί τα επιχειρήματά του να είναι παιδιάστικα, αλλά εκμεταλλεύεται μια χαρά την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Έχει μετατρέψει την ανικανότητά μας σε άσσο στο μανίκι του.

Φιλικούς χαιρετισμόυς
Γιώργος

Ρομπέν είπε...

Γιώργο, καλημέρα.

Πιστεύω ότι κι εμείς κάνουμε παραβιασεις εναέριου χώρου. Είναι ένα παιχνίδι που παίζεται. Αλλά πολύ ακριβό (σε χρήμα κατά κανόνα, ενίοτε και σε ζωές).

Συμφωνώ ότι γενικά, ως λαός, παίρνουμε αυτό που μας αξίζει. Το πρόβλημα με τη δημοκρατία είναι ότι η αξιοκρατία της είναι μυωπική, βλέπει μόνο συλλογικότητες και αποδίδει τα δέοντα επί συνόλων και μέσων όρων. Δεν βλέπει άτομα, ή, αν προτιμάς, πρόσωπα. Έτσι, οι λίγοι που δεν παρασύρονται στη φαυλότητα είναι αναγκασμένοι να υφίστανται τις δημοκρατικά διαχεόμενες συνέπειες της φαυλότητας, την οποία γεννούν και αναπαράγουν οι πολλοί. Δημοκρατικό μεν, άδικο δε.

Δυστυχώς, αυτοί που μας κυβερνούν τα τελευταία χρόνια υπολείπονται τραγικά σε ικανότητα από έναν Ερντογάν ή έναν Νταβούτογλου. Να μη συζητήσουμε πόσο υπολείπονται σε εθνική συνείδηση.

Ανώνυμος είπε...

http://skakistis.wordpress.com/2010/05/11/%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%81%CE%B5%CF%83%CE%AC%CE%BB%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%C2%AB%CE%BD%CE%B1%CF%85%CE%AC%CE%B3/

Ανώνυμος είπε...

http://mkka.blogspot.com/2010/06/blog-post_07.html